Bir şirkette en pahalı yatırım, bazen satın alınan yazılım değildir.
Vazgeçilemeyen alışkanlıklardır.
Bugün birçok şirket yapay zekâ konuşuyor.
Dijital dönüşüm konuşuyor.
Veri konuşuyor.
Oysa toplantı odasına girdiğinizde on yıl önceki şirketle aynı manzarayı görüyorsunuz.
Kararlar yine en yüksek sesle konuşanın etkisinde alınıyor.
Raporlar yine okunmak için değil, hazırlanmış olmak için üretiliyor.
Toplantılar yine karar vermek için değil, kararın ertelendiğini kayıt altına almak için yapılıyor.
Teknoloji değişiyor.
İnsan davranışı değişmiyor.
Asıl sorun da burada başlıyor.
Yeni araçlar, eski alışkanlıkların üzerine eklendikçe şirketler hızlanmıyor.
Sadece daha karmaşık hale geliyor.
Çünkü hiçbir yazılım, karar vermekten kaçınan bir yöneticinin yerine karar veremez.
Hiçbir yapay zekâ, konuşulmayan bir sorunu raporlayamaz.
Hiçbir gösterge paneli, insanların söylemeye cesaret edemediği gerçeği ekrana taşıyamaz.
Bugün birçok yönetici teknolojiye yatırım yapıyor.
Belki de artık şu soruya da yatırım yapmanın zamanı geldi:
Biz gerçekten neyi değiştirdik?
Kullandığımız programları mı…
Yoksa yönetme biçimimizi mi?
Çünkü yeni dünya, eski alışkanlıkları cezalandırıyor.
Ve şirketler çoğu zaman rakiplerine değil…
Değiştirmeye cesaret edemedikleri alışkanlıklara yeniliyor.